Vertrek naar de luchthaven met de shuttle, we zijn met anderen van het Engels die naar huis gaan naar Engeland, dan is ieder voor zich een paar beurzen zijn richting. Het is al in de buurt van twee jaar geleden kwamen we hier vandaag is onze laatste dag op de Nieuw-Zeelandse bodem. We staan ​​aan de ingang van de luchthaven met twee rijtuigen met twee grote koffers, vier kleine individu, elk een rugzak, en twee laptops. We kijken om ons heen, we zijn niet de enigen verantwoordelijk. Voordat u aan boord zullen we lunchen bij McDonalds, waren de meisjes enthousiast laatste maaltijd rommelig. Nu nemen we de lijn boarding vlucht naar Noumea SB411, koffers naadloos overschakelen, zonder extra gewicht, worden we zeer goed. We hebben drie uur wachten, dan doen wij het "Duty Free". In al onze reizen is dit de eerste keer dat we kunnen doen, zullen we onze laatste stukken in de NZ valuta. Ik kocht een nieuw boek in het Engels, een factor 50 zonnebrandcrème merk en meisjes spellen voor Nintendo. Mijn man mag normaal niet gestresst, maar we zagen in de winkels was hij bang voor de kaart. We passeren de politie controle zonder zorgen, en gaan we naar de poort, vol van het Frans als we allemaal verwacht. Dat Angelsaksische leven lijkt af te werken voor een tijdje. Laatst gecontroleerd op het ticket en paspoort, rijden we alle vier in het vliegtuig van Air Calin. Drie uur durende vlucht aan boord van iedereen spreekt Frans en blijkbaar ze kennen elkaar. We zaten te wachten op het vliegtuig vertrekt om naar te kijken een film, de meisjes keken naar een tekenfilm en we Indiana Jones 4. Een maaltijd is inbegrepen: voorgerecht, hoofdgerecht, kaas, dessert, koffie en likeur. Het is niet langer waar, maar de lunch maaltijd. De vlucht ging erg goed, ondanks de wind voorkant is 152 km. Wij benaderen de afmetingen van de Stille Oceaan, zien we door de ramen, een wolkenloze blauwe hemel, de eilanden rond met een transparant turquoise zee. De kapitein maakt bekend dat zij initieert de landing, die verliep zonder problemen, hebben we het signaal verwachten en dan hebben we zetten een voet in het Caledonian. We gingen naar Auckland met onze polaire komen we met een temperatuur van 35 graden. We zitten gevangen in de keel door warmte. We brengen de laatste controles van de Franse politie dat we veel vragen te stellen, hebben we ons paspoort stempels met veel verschillende visa en wilt weten wat we hier doen. Alle eerst deelnemen aan vrienden en indien mogelijk bewegen. Onze vrienden kwamen ons ophalen, brengen we een avond thuis aan het zwembad want het is erg zwaar. Hier gaan ze vroeg naar bed en sta om 6 uur in de ochtend en de frisse zonsopgang. Dus veel voor onze aankomst in NC