Καθώς οι μήνες περνούν γρήγορα εδώ είμαστε στις αρχές Ιουλίου, τώρα αρχίζει το Σαββατοκύριακο με ένα καυτό ήλιο, αποφασίσαμε να πάμε για έναν περίπατο στην Promenade Pierre Vernier από ένα μονοπάτι ποδήλατο από απόσταση 1600 μέτρων, που επιτρέπει σε όλους να ασκούν ποδήλατο, πατίνια, σκούτερ, ενώ δεν διαταράσσεται ή περιπατητές και δρομείς, όπως είναι ένα αθλητικό μαθήματα γύρω από το ξενοδοχείο. Παλαιότερη κόρη μας είχε βάλει για πατίνια του για να δοκιμάσει το κομμάτι, ενώ η αδελφή του ήταν ένα κόμμα σε ένα φίλο να κάνει ένα έργο για την επιτραπέζια αντισφαίριση για το σχολείο. Στο δρόμο κάτω από τα δέντρα καρύδας και είδαμε ακρίδες καρύδας. Οι περισσότεροι έχασαν τη ζωή τους, αλλά είχαμε την τύχη να δουν δύο ζωντανοί, επειδή παίρνουν συνήθως τρώγονται από τα πουλιά που ονομάζεται Μολούκες Νήσους (επεμβατική πουλιά). Επιστροφή στο σπίτι, όλοι πάνε στα ντους, τότε απόψε είχαμε έναν επισκέπτη που επισκέπτονται Νουμέα σε ένα φίλο του συζύγου μου. Έτσι προετοιμασία γεύματος, δυστυχώς, δεν ένιωθα καλά νωρίς το απόγευμα πριν βγείτε για μια βόλτα, είχα τα θρύψαλα κάτω από το σώμα μου και ξαφνικά έρχεται πίσω μου κρύο ρίγος και ήταν πίσω αλλά η θερμοκρασία. Ξάπλωσα και να ξεκουραστεί λίγο πριν από τη la κομπάρσου. Εδώ για το Σάββατο κατά την Κυριακή είχαμε λιγότερη τύχη, ο άνεμος πήρε και η βροχή ήρθε πάρα πολύ. Έτσι, μείναμε στο σπίτι, τα κορίτσια είχαν χτίσει ένα μπίνγκο (τύπου Λόττο) ότι ελέγξαμε το απόγευμα.
Κατηγορία: περιπέτεια μου Caledonian , Νουμέα Ετικέτες: Δραστηριότητες
Μπορείτε να ακολουθήσετε οποιεσδήποτε απαντήσεις σε αυτήν την είσοδο-μέσω του RSS 2.0 feed.You cdn αφήσετε μια απάντηση , ή trackback από το δικό σου site.
